"oh, euhm, misschien een prikbord."
"Gewoon een prikbord?!"
"goh, ik had zoiets gezien dat wel leuk leek. Misschien kunnen jullie iets knutselen?"
"ahuh"
Zo begonnen we dus aan project prikbord.
Leuke foto, leuk idee, maar hoe bevestig je zoiets aan de muur zonder heel je muur te begaaien? Bovendien zijn de knutselkurklapjes van een zeer dunne kwaliteit dus moest er nog iets achter.
Al snel bleek een replica niet het beste idee te zijn.
"We plakken ze op een prikbord uit de Ikea als basis"
"Goed plan, die kunnen we wit schilderen"
"En dan nemen we kleine hexagoontjes die als pixels een tekening maken"
"ahuh"
Daar haakte de vriendin bijna af. Maar snel werd zo aan het knippen gezet:
Knippen, knoeien, patato, potato, ...
De aanhouders winnen en na wat ploerten hadden we een stapeltje kleine schattige knutselkurken hexagoontjes.
"Welke figuur maken we?"
"Wel ik dacht aan iets roze"
"Dan denk ik aan flamingo"
Zorgen dat de flamingo ook echt roze zou zijn, leek ons een koud kunstje.
Hevig begonnen we te schilderen en al snel bleek de knutselkurk te dun voor hevige ververs.
Zoals je kan zien, krul, kruller, krulst
De hexagoontjes vastkleven op de witte onderbasis moest redding brengen, maar ook dat verliep niet van een leien dakje. Secondelijm kleefde meer aan onze vingers dan aan het bord en de kurk, knutsellijm moest heel erg lang drogen met een gewicht op de hexagoontjes.
Maar alles voor de kleine prinses die zó graag een prikbord had gekregen. 3 dagen en veeeeeeeeeeeeeele uren drogen later mocht hij gezien worden, onze flamingo. Zo mooi dat we hem bijna niet meer zouden afgeven, zo mooi dat de kleine prinses nog maar even moet wachten met er echt in te prikken, zo blij dat we die 5 dagen hebben volgehouden.
Kortom MEGATROTS zijn we op onze roze flamingo met gouden accenten.
